اهمالکاری یکی از ریشهایترین مشکلات انسان است که متأسفانه از سنین کودکی رشد میکند. ریشه تمام شروع نکردنها، رها کردنها، پیگیری نکردنها، پشت گوش اندازیها و دقیقهنودی بودنها، گناهی به نام اهمالکاری است.
نشونههای اهمالکاری را در پسرت میبینی و هیچ کاری نمیکنی؟ اهمالکاری آنقدر بیماری جدی است که امیرالمؤمنین علیهالسلام انقدر علیه آن صحبت دارند.
اهمالکاری با دیدن انتقال پیدا میکند، نه با شنیدن. پس دیدنها باید اصلاح شود و راه دیگری ندارد.
لطفاً اجازه بدهید بچهها نقش خودشان را درست بازی کنند. دخالت میکنید؟ تبریک میگویم، به پسر اهمالکار خودتان سلام کنید. کنترلگری شما آنها را اهمالکار میکند و دودش تو چشم خودتان میرود. کنترل بد نیست، ملموس نباشد، فرامن پسر را تضعیف میکند.
خود باباها هزاران آرزوی نرسیده دارند، درگیر کمالگرایی هستند و متأسفانه به پسرها منتقل میشود. در نتیجه پسرهای کمالگرا اهمالکار میشوند. اینجا فقط بابا باید خودش را اصلاح کند.
یک راهکار ساده اما مؤثر: کارها را خُرد کنید.
پسرهایی که اهمالکاری دارند، مرد برداشتن قدم اول نیستند.
شاید بزرگترین فرق اهمالکاری با تنبلی همین باشد.
تنبلی اهمالکاری نیست، با برنامه راحت برطرف میشود.